مدّ زمان
زهرا معصومی
دانش‌آموخته‌ی مقطع کارشناسی عکاسی دانشگاه تهران، ورودی ۱۳۹۴

«مکانی را برای عکاسی انتخاب کرده‌ام که بارها دیده شده است اما سعی کرده‌ام کمی به این واگن‌های بی‌روح نزدیک‌تر شوم؛ واگن‌هایی که تنها عنصر حیات‌شان چشم‌هایی است که با من جستجو می‌کنند.
در این مجموعه خوانش ما از فضا حائز اهمیت است چرا که موقعیتی را یافته که در آن فشردگی و در هم تنیدگی مکان و زمان به وجود آورنده‌ی ملالی است که تا رسیدن به مقصد ادامه دارد.»