مرزها
پیمان خانی
دانش‌آموخته‌ی مقطع کارشناسی ارشد عکاسی دانشگاه تهران، ورودی ۱۳۹۶

«رابطه‌ی انسان با طبیعت دستخوش تغییرات فراوانی شده است. سال‌هاست که روحیه‌ی تصاحب طبیعت بر نظام جامعه‌ی انسانی غلبه کرده و توسعه‌ی لجام‌گسیخته‌ی شهرها چهره‌ی طبیعت را به نفع روابط انسانی دگرگون کرده است. با به وجود آمدن شهرهای امروزی مرزی بین شهر و هر آنچه شهر نیست مشخص شد. اما در خود این مرز شاهد به وجود آمدن فضایی استثنایی هستیم که مفهوم تعریف‌شده‌ای ندارند. عموماً به چنین فضایی حاشیه گفته می‌شود. واژه‌ی حاشیه معمولاً دارای بار منفی است و می‌تواند نماد فقر و سیاهی باشد. حاشیه‌ها هویت‌های مختلفی دارند اما گویی هر لحظه انتظار می‌رود که حاشیه دیگر وجود نداشته باشد و از بین برود. در این فضای بینابینی همواره تقابل و نزاعی در جریان است. مرز شهر و آنچه شهر نیست محلی خاکستری ایجاد کرده است که همواره تقابل و رویارویی سیاه و سفید، تاریکی و روشنی، متن و نامتن، زشت و زیبا را نمایان‌گر است. این فضا که حاشیه‌ای بر شهر و ناشهر و یا شهر و طبیعت است؛ این مرز که محل جدال همیشگی‌ست؛ این فضای استثنایی که ماهیت مستقلی ندارد و همواره از آن عبور می‌شود موضوع اصلی این پروژه بوده است. این پروژه در منطقه‌ی دشت ورامین انجام شده است. منطقه‌ای که به‌سرعت در حال رشد شهری است و شکل خود را در حال تغییر می‌بیند.»